Het vrouwentennis floreert als nooit tevoren, maar de achterliggende organisatie, de Women’s Tennis Association (WTA), zit financieel in de problemen en dreigt haar reserves kwijt te raken. Hoe heeft het zover kunnen komen?
Liefst acht van de tien best betaalde vrouwelijke sporters van 2026 zijn tennissters. De speelsters die op deze lijst staan, verdienen het leeuwendeel van hun geld niet op de baan, maar ernaast. Aryna Sabalenka, Coco Gauff, Iga Swiatek en Naomi Osaka, om er maar eens een paar te noemen, halen jaarlijks miljoenen aan sponsorgelden binnen. Toch moet de WTA, die de aantrekkingskracht van de speelsters deels faciliteert, zelf op een houtje bijten.
Hoe groot de financiële problemen precies zijn, werd duidelijk tijdens recente WTA-vergaderingen in New York. De organisatie toonde daar cijfers die uitgaan van een operationeel verlies van een kleine 23 miljoen dollar in 2026.
Daarbij zal er aan het einde van dit jaar waarschijnlijk nog maar 15 miljoen dollar over zijn aan financiële reserves. Als de verliesgevende trend zich doorzet, is het geld eind volgend jaar dus echt op.
Slachtoffer van eigen nobelheid
Dat komt mede doordat de organisatie slachtoffer dreigt te worden van haar eigen nobelheid. In 2023 kondigde de WTA aan dat mannen en vrouwen op alle gecombineerde 500- en 1000-toernooien in 2027 sowieso evenveel prijzengeld moeten krijgen.
De meeste toernooien gingen daar niet in mee. Gecombineerde evenementen als Miami en Madrid vinden het ATP-product zoveel waardevoller dat ze vrouwen ongeveer veertig procent betalen van wat mannen krijgen. Het verschil legt de WTA sindsdien zelf bij, volgens cijfers van de Engelse kwaliteitskrant The Telegraph gaat het om zo’n 25 miljoen pond.
Een flinke kostenpost, dus, maar niet de enige reden waarom de WTA financieel worstelt. Een ander belangrijk feit dat meespeelt is het voortijdige einde van de samenwerking met het staatinvesteringsfonds van Saoedi-Arabië (PIF).
Vanaf 2024 zou Riyad, de hoofdstad van Saoedi-Arabië, gedurende drie jaar de prestigieuze WTA Finals organiseren. De kosten voor het toernooi, inclusief de prijzenpot van 15,2 miljoen dollar, zouden allemaal gedekt worden door PIF.
Elena Rybakina won vorig jaar de WTA Finals.
Een broodnodige deal voor de WTA, die eigenlijk al jaren moeite heeft om de eindjes aan elkaar te knopen. Maar in juli werd bekend dat de overeenkomst, een jaar eerder dan gepland, werd beëindigd.
Zodoende moest de tenniskoepel halsoverkop op zoek naar een nieuwe locatie voor het eindejaarstoernooi. De keuze is gevallen op Indian Wells, maar de WTA moet de kosten voor de organisatie nu uit eigen zak betalen. Naar verluidt zal de prijzenpot met een derde krimpen.
Problemen stapelen zich op
Daar eindigen de problemen echter niet. Volgend jaar droogt er nog een geldstroom op. Private-equityfirma CVC kocht in 2023 twintig procent van de commerciële tak van de WTA voor 150 miljoen dollar, te betalen in vijf jaarlijkse termijnen. In 2027 vindt de laatste betaling plaats.
Alles komt dus samen in 2027. Dat is het jaar waarin het prijzengeld op de gecombineerde toernooien gelijk moet zijn. Het is ook het jaar waarin CVC voor het laatst betaalt. En het is het jaar waarin de kas volgens de eigen prognoses in het najaar leeg is.
Dit bericht op Instagram bekijken
De problemen zijn groot, dat moge duidelijk zijn. Maar een faillissement? Dat is voorlopig niet aan de orde. Uit de belastingaangifte van 2024 blijkt dat de WTA op 119 miljoen dollar aan bezittingen heeft, waaronder 67,6 miljoen aan verhandelbare effecten en 35,4 miljoen op spaarrekeningen.
Het is dus geen organisatie die volgende week omvalt. Het probleem is dat er structureel meer uit gaat dan er in komt, niet dat er niets is.
WTA-voorzitter Valerie Camillo, sinds eind vorig jaar in functie, ziet de Amerikaanse markt als oplossing voor de strubbelingen. De Finals gaan van 2027 tot 2029 naar Charlotte, waar ook het hoofdkantoor naartoe verhuist, en ingewijden verwachten dat er fors wordt bezuinigd.
