Botic van de Zandschulp is de laatste jaren hét voorbeeld van hoe grillig een tenniscarrière kan verlopen. De rechtshandige Nederlander uit Wageningen brak in 2021 door als qualifier op de US Open, bereikte een jaar later de top 25 van de wereld, overwoog in 2024 zelfs te stoppen  en versloeg vervolgens binnen een half jaar tijd Carlos Alcaraz, Rafael Nadal en Novak Djokovic. Op de US Open van 2026 staat hij, 30 jaar inmiddels, alweer in de tweede ronde.

Botic van de Zandschulp, zoon van ouders Jan en Ingrid, werd geboren op 4 oktober 1995 in Wageningen en heeft één oudere broer: Melvin. Hij groeide op in Veenendaal, waar al snel duidelijk werd dat zijn passie bij tennis lag. In 2016 werd hij prof. Het ging aanvankelijk moeizaam: jarenlang bewoog hij zich tussen het ITF- en Challengercircuit, met wisselend succes.

Doorbraak in New York

De omslag kwam in 2021. Van de Zandschulp moest zich via de kwalificaties een weg banen naar het hoofdtoernooi van de US Open, en werd daar een sensatie. Hij schakelde onder andere de geplaatsten Casper Ruud en Diego Schwartzman uit en bereikte de kwartfinale. Daarin legde  hij het af tegen de latere kampioen Daniil Medvedev.

Als enige tegenstander in het toernooi pakte hij nog wel een set van de Rus. Van de Zandschulp werd pas de derde qualifier in de Open Era die de kwartfinale van de US Open haalde, na Nicolas Escudé (1999) en Gilles Müller (2008). Ook was hij de eerste Nederlander sinds 2004 die een grandslamkwartfinale bereikte.

Het jaar erop bevestigde hij dat succes. In 2022 klom Van de Zandschulp naar zijn hoogste positie ooit op de wereldranglijst: 22ste. Hij bereikte de vierde ronde van Wimbledon en stond daarbij in twee achtereenvolgende seizoenen in de finale van het ATP-toernooi München; beide keren verloor hij van de Deen Holger Rune. In 2025 reikte de ervaren tennisser ook nog tot de eindstrijd in Winston-Slaem. Een ATP-titel in het enkelspel won hij echter nooit; in het dubbelspel pakte hij er wel twee.

Bijna gestopt, toen reuzendoder 

Na zijn piek in 2022 zakte Van de Zandschulp weer weg. In mei 2024 verloor hij op Roland Garros in de eerste ronde van Fabio Fognini en liet hij zich ontvallen dat hij serieus overwoog te stoppen met tennis: “Ik loop al een tijd rond met het idee om te stoppen. Er is buiten de baan veel gebeurd wat me tot het uiterste heeft gedreven.”

Wat volgde, was een van de opvallendste comebacks in het recente Nederlandse tennis. Op de US Open van 2024 versloeg hij als ongeplaatste speler eerst Denis Shapovalov en vervolgens, tot verbazing van iedereen, topfavoriet Carlos Alcaraz: 6-1, 7-5, 6-4.

Enkele maanden later, in november 2024, werd hij tijdens de Davis Cup in Málaga de laatste tegenstander ooit van Rafael Nadal. Van de Zandschulp won met 6-4, 6-4 en maakte zo deel uit van het afscheid van de Spaanse legende. In maart 2025 volgde een derde bijzondere overwinning: als lucky loser versloeg hij op het Masters-toernooi van Indian Wells Novak Djokovic in drie sets.

Davis Cup-finalist

Ook in teamverband liet Van de Zandschulp zich dus gelden. In de Davis Cup Finals van 2024 was hij, na zijn zege op Nadal, ook de man die Duitsland versloeg: in de halve finale rekende hij in drie sets af met Daniel Altmaier (6-4, 6-7, 6-3), waarna Tallon Griekspoor de ontmoeting met Jan-Lennard Struff besliste. Samen met Griekspoor, Wesley Koolhof en Jesper de Jong bereikte Nederland zo voor het eerst in de geschiedenis de Davis Cup-finale, die verloren ging van Italië.

Hoe speelt Van de Zandschulp?

Van de Zandschulp is met 1,91 meter een van de langere spelers op de tour en speelt een fysiek, aanvallend baseline-spel. Zijn favoriete slag is de forehand, waarmee hij vanaf de baseline druk zet, en hij komt geregeld naar het net om punten af te maken. Zijn beste ondergrond is hardcourt, maar eigenlijk kan hij overal goed uit de voeten.

SCHRIJF JE HIER IN VOOR DE NIEUWSBRIEF VAN TENNISNIEUWS.NL