De puntentelling in tennis kan in het begin behoorlijk ingewikkeld lijken. Waarom gaat de score van 0 naar 15, 30 en 40? En wat betekenen ‘gelijk’, ‘voordeel’ en een tiebreak? En wanneer heb je eigenlijk een wedstrijd gewonnen? Wij leggen het uit.
Wie de opbouw eenmaal begrijpt, is de score eigenlijk heel logisch. Tennis bestaat uit vier niveaus: punten → games → sets → wedstrijd.
Hoe werkt de puntentelling in tennis?
Een tennisgame begint bij 0-0, waarbij nul in het Engels ‘love’ wordt genoemd. De eerste vier punten worden als volgt geteld:
- 0 punten = 0 (love)
- 1 punt = 15
- 2 punten = 30
- 3 punten = 40
- 4 punten = game
Een speler wint een game zodra die vier punten heeft gewonnen én minimaal twee punten voorsprong heeft. Bij 40-40 is de game dus nog niet beslist.
Deuce
Bij 40-40 heet de stand gelijk (deuce). Wie daarna het volgende punt wint, heeft voordeel. Wint die speler ook het volgende punt, dan is de game binnen. Verliest hij het punt, dan wordt het weer deuce.
Voorbeeld: staat het 40-40, dan wint speler A het volgende punt: voordeel A. Wint A ook het volgende punt, dan wint hij de game. Verliest A dat punt, dan staat het opnieuw 40-40.
Wil je weten waarom men in tennis telt met 15, 30 en 40? Dat hebben we in dit artikel uitgelegd.
Hoe werkt de telling van een set?
Een set bestaat uit games. Een speler moet normaal gesproken zes games winnen met minimaal twee games verschil. Bij 6-0, 6-3 of 6-4 is de set dus afgelopen. Bij 6-5 moet nog een game worden gespeeld. Het kan dan 7-5 (dan is de set klaar) of 6-6 worden.
Wordt het 6-6, dan wordt in de gebruikelijke tiebreakset een tiebreak gespeeld om de set te beslissen. De tiebreak heeft een eigen puntentelling. Hoe de tiebreaktelling in tennis werkt, hebben we in dit artikel uitgelegd.
Hoe win je een tenniswedstrijd?
De meeste tenniswedstrijden worden gespeeld om best-of-three sets. De eerste speler die twee sets wint, wint de wedstrijd. In sommige wedstrijden wordt best-of-five gespeeld: dan zijn drie gewonnen sets nodig. Het exacte format kan verschillen per toernooi en wedstrijdvorm.
Wat was de langste tenniswedstrijd ooit?
De langste professionele tenniswedstrijd ooit werd gespeeld op Wimbledon in 2010, tussen John Isner en Nicolas Mahut. Isner won na 11 uur en 5 minuten met 6-4, 3-6, 6-7, 7-6 en maar liefst 70-68 in de vijfde set. De wedstrijd werd verspreid over drie dagen gespeeld.
Vooral die beslissende set maakte de wedstrijd zo lang. Beide spelers moesten de set met twee games verschil winnen en bleven elkaar daardoor game na game volgen. De puntentelling van tennis zorgde er zo indirect voor dat een wedstrijd uitgroeide tot een recordduel.
Inmiddels wordt bij alle grandslamtoernooien een tiebreak of supertiebreak gespeeld in de vijfde set, waardoor dit soort extreem lange wedstrijden niet meer voorkomen.
