Het verhaal was al geschreven. Het supertalent Carlos Alcaraz wint op zijn 18e verjaardag van Rafael Nadal. Op gravel. In Madrid. Met het Spaanse publiek op de banken. Historie zou het worden. Een wedstrijd waar we het over twintig jaar nog steeds over hebben. Zoals die ene partij in 2001, toen Federer van Sampras won op Wimbledon. Vandaag zou een nieuw tijdperk beginnen.

Alle reden om er eens goed voor te gaan zitten. Trainingsbroekje. Koffietje.  Je kent het wel. Maar 75 minuten later bleek ook dit verhaal te mooi om waar te zijn. Nadal won. 6-1 6-2. ‘I played a solid match’, zei hij na afloop. En zo was het. Niks meer, niks minder. Nadal zou getest worden, maar niets van dat. De glimlach van Alcaraz tijdens het fotomoment voorafgaand aan de wedstrijd en het roepen van ‘bravo’ door Nadal na een winner van Alcaraz waren aandoenlijke momenten, maar 28 onnodige fouten in twee sets is te veel om het Nadal lastig te maken. Veel te veel.

Nee. Meester Rafa maakte de jonge Carlos duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel is. Althans, om zijn opvolger te worden. Daarvoor moet je onderhand beginnen met het winnen van grote titels. Misschien is het niet eerlijk om te vergelijken, maar weet je nog wat Nadal deed op zijn leeftijd? Hij won op zijn 18e zes graveltoernooien en twee dagen na zijn 19e verjaardag Roland Garros. Even dimmen dus met die Alcaraz. En Nadal? Die was vooral blij dat hij op tijd klaar was voor de Champions League-wedstrijd van Real Madrid. Vamos.