Voor Suzan Lamens was 2026 een jaar vol aanpassingen en doorzettingsvermogen. Na een moeilijk eerste halfjaar vol nipte nederlagen hervond ze de laatste maanden beetje bij beetje weer de vorm die haar een plek in de mondiale top-100 opleverde. Vlak voor haar laatste toernooien van dit seizoen blikt ze openhartig terug én vooruit.
De koffers zijn bijna gepakt als Lamens de telefoon opneemt. Een dag later zou ze vertrekken naar het Slowaakse Trnava voor de laatste twee toernooien van haar seizoen. ,,Het is geen bruisend stadje, maar de faciliteiten zijn er prima”, lacht ze. De 27-jarige won acht van haar laatste tien wedstrijden en hoopt met een laatste krachtsinspanning een bewogen jaar goed af te sluiten.
Dat het niet altijd even soepel liep, blijkt wel als Lamens een moment moet kiezen dat haar seizoen samenvat. Dat is geen zege, maar een pijnlijke nederlaag: in juni verloor ze in de eerste ronde van het Libéma Open van Anastasia Potapova, ondanks een 4-1 voorsprong in de derde set. “Ik heb best veel wedstrijden gehad waarin ik kansrijk was, maar uiteindelijk toch nipt verloor. Dat hangt vooral samen met een stukje zelfvertrouwen dat ontbrak.”
Australian Open
Een groot stuk van dat zelfvertrouwen brokkelde al af in januari. In de eerste ronde van de Australian Open gaf ze een 6-3, 5-1 voorsprong uit handen op weg naar een 6-3, 5-7, 2-6 nederlaag. Ook toen was Potapova de tegenstander. “Van die wedstrijd heb ik nog best wel een tijdje last gehad. Als ik die had gewonnen, speel je de weken erna ook lekkerder en dan had het seizoen er heel anders uit kunnen zien.”
De gemiste kansen lieten hun sporen na op de wereldranglijst. Lamens, die in september 2025 nog de 57e plaats bereikte, begon het jaar als nummer 97 en stond vorige maand zelfs even op plek 245.
Bekijk hier de actuele ranking van de Nederlandse en internationale toppers
Kleinere toernooien
Dat betekende een stap terug. Vorig jaar stond ze nog in het hoofdtoernooi van alle vier de grand slams, dit jaar speelde ze ook kleinere toernooien in plaatsen als Adana, Samsun en Luanda.
“Ik heb vorig jaar bewezen dat ik op de grote toernooien mee kon, dus dat vond ik wel moeilijk”, erkent ze. ,,Aan de andere kant was het ook wel lekker dat het wat anoniemer was en dat er wat minder mensen op mij letten.”

Bittere nasmaak
Inmiddels is ze door de sterke reeks van de laatste weken, inclusief eindwinst op een W75-toernooi in Glasgow, weer opgeklommen naar plek 191. Toch overheerst er vooral een bittere nasmaak bij de vrouw uit Berkel en Rodenrijs.
“Qua resultaten ben ik natuurlijk niet echt tevreden. Ten opzichte van de voorgaande jaren heb ik op veel vlakken minder gepresteerd.” Maar Lamens ziet tegelijkertijd voldoende aanknopingspunten voor de toekomst.
Aanvallende speelstijl
“Wat mijn ontwikkeling betreft kan ik wel tevreden zijn. Ik heb nieuwe dingen gevonden en ben weer een betere speelster geworden.” Die ontwikkeling hangt samen met een aanvallendere speelstijl, waaraan Lamens sinds eind vorig jaar werkt. Ondanks de nodige groeipijn went het steeds meer.
“Op belangrijke momenten wil ik er nu gewoon voor gaan, ook al maak ik dan misschien fouten. Uiteindelijk levert dat meer winners op en zet ik druk. Voorheen wilde ik vooral geen fouten maken, waardoor het resultaat me meer overkwam.”
Waardevolle pauze
Het effect daarvan werd pas na de zomer zichtbaar. Een blessure hield haar tussen Wimbledon en de US Open even aan de kant, maar die noodgedwongen pauze bleek achteraf waardevol. “Toen ik weer wat fitter was, had ik extra tijd om thuis te trainen en nieuwe dingen uit te proberen”, vertelt ze. “Ik was er ook klaar mee dat wedstrijden steeds volgens hetzelfde patroon verliepen.”

In september haalde Lamens de kwartfinale in São Paulo, haar eerste op een WTA-toernooi sinds Seoul, ruim een jaar geleden. Daarna bereikte ze een halve finale op een W100-toernooi in Wrexham en begin deze maand won ze in Glasgow. “In het eerste halfjaar was ik steeds op zoek. De afgelopen weken werd steeds duidelijker wat wel en wat niet werkt in bepaalde situaties”, zegt ze over de ingezette stijgende lijn.
Omhoog kijken
Het maakt ook dat de Zuid-Hollandse eindelijk weer omhoog durft te kijken, al doet ze dat voorlopig wel met mate. “Ik wil sowieso terugkeren in de top-100; het liefst volgend jaar al. Maar als dat het jaar erna wordt, is dat ook prima. Ik heb het al eens eerder gedaan, dus het zou moeten lukken”, besluit Lamens.
