Foto: Via Chip_2904, Flickr https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/
Op de US Open was Novak Djokovic (39) misselijk, gaven zijn rug en schouder het op en ging hij voor het eerst sinds 2006 in de eerste ronde van een grandslam onderuit. Vijf weken later pakt hij in Beijing zijn 102e titel. Ook daar had hij het fysiek zwaar, maar dat was nauwelijks te merken wanneer de bal in het spel was. Dat hij nog wint, is het werk van zestien jaar zelfdiscipline, van bord tot bed.
‘Ongewoon gewoon’ is misschien wel de beste kwalificatie voor deze triomftocht van Djokovic. Na een reeks vroege uitschakelingen rekenden weinigen hem tot de favorieten in Beijing. Maar als hij zichzelf ergens zou hervinden, was het wel hier. En zo geschiedde. De Serviër bleef ongeslagen in de Chinese metropool (34-0). Een staat van dienst die gelijkstaat aan zeven titels.
Makkelijk ging het niet. Na een zinderende driesetter tegen Alexander Zverev (ATP-2) in de kwartfinale, wachtte bij de laatste vier een treffen met Daniil Medvedev (ATP-6). Die werd bij een 7-5, 5-3 achterstand gediskwalificeerd, nadat hij per ongeluk een bal in het gezicht van een toeschouwer had geslagen.
In de finale gaf Alex de Minaur (ATP-9) na één set op. Djokovic bleef als laatste overeind hoewel hij in vrijwel elke wedstrijd naar adem hapte. Krakende wagens lopen het langst, zo blijkt maar weer. Zeker als ze zo goed worden onderhouden.
Onderhoud
Het onderhoud begon in 2010. Djokovic had toen al een grandslam gewonnen, maar in lange wedstrijden liet zijn lichaam hem geregeld in de steek. De Servische arts en voedingsdeskundige Igor Četojević zag het en meldde zich met een verklaring: gluten.
Er volgde een opmerkelijke test. Djokovic moest zijn rechterarm uitstrekken en zijn linkerhand op zijn buik leggen, met een stuk brood ertegenaan. Daarna drukte Četojević de arm naar beneden. Met brood bood die volgens de arts minder weerstand. De methode, toegepaste kinesiologie, heeft geen wetenschappelijke basis.
Dat Djokovic coeliakie heeft, een chronische auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem heftig reageert op gluten, is ook nooit aangetoond. Latere tests toonden overigens wel een intolerantie voor zuivel en tarwe aan.
Hij, wiens familie een pizzeria had, schrapte zuivel en gluten uit zijn dieet. ‘Brood is mijn grootste vijand’, schreef Djokovic in zijn boek Serve to Win uit 2013. Na het veranderen van zijn eetgewoonten sliep hij naar eigen zeggen beter, had hij meer energie en verbeterde zijn beweeglijkheid op de baan.
Inmiddels eet hij grotendeels plantaardig. Veganist wil hij zichzelf niet noemen. De 24-voudig grandslamwinnaar vindt dat die term vaak verkeerd wordt begrepen.
Zijn dag begint met warm citroenwater. Tijdens wedstrijden drinkt hij uitsluitend lauw water, omdat koud water volgens Djokovic te lang in de maag blijft.
Slaap neemt hij even serieus. ‘Ik behandel slaap met evenveel respect als eten, mijn trainingsschema of mijn tegenstanders’, aldus Djokovic. Hij wil tenminste 8,5 uur per nacht en zorgt dat hij tussen een en vier uur ‘s nachts in diepe slaap is.
Reconstrueren
Hoewel Djokovic er alles aan doet om zijn lichaam optimaal te verzorgen, zijn fysieke kwaaltjes, zeker op latere leeftijd, onvermijdelijk. Zodoende ging Djokovic recentelijk nog een stapje verder.
Eind vorig jaar zei hij dat hij zijn lichaam moest ‘reconstrueren’, omdat hij anderhalf jaar vaker geblesseerd was geweest dan niet. Hij presenteerde Regenesis, een herstelcapsule waarvan hij medeoprichter is. Licht, geluid, elektromagnetische pulsen, geuren en kristallen moeten volgens het bedrijf in acht minuten de batterij opladen. Een lease kost 150.000 dollar voor vijf jaar. Bewijs dat het werkt is er niet.
‘Wat mijn lichaam me ook vertelde, ik zou luisteren’, schreef Djokovic in 2013. Dit seizoen laat het steeds vaker wanklanken horen. Maar ondanks alle moeilijkheden houdt hij zijn rug recht, met de titel in Beijing als beloning.
LA 2028
,,Ik heb altijd hoge verwachtingen van mezelf. Dit seizoen is zwaar geweest, maar ik weet waartoe ik in staat ben als ik gezond op de baan sta. Deze titel betekent veel voor me en staat symbool voor al het harde werk dat mijn team en ik de voorbije jaren erin hebben gestopt”, zei Djokovic tijdens de prijsuitreiking.
En stoppen? Daar denkt de grootmeester uit Belgrado nog lang niet aan. Tijdens zijn verblijf in China liet hij weten dat zijn plannen voor het einde van zijn carrière vooralsnog onveranderd blijven. ,,Ik wil graag door tot de Olympische Spelen in Los Angeles van 2028. Hopelijk kan ik mijn misselijkheidsproblemen snel oplossen, dan zie ik geen reden waarom dat niet zou kunnen. Ik maak me geen zorgen over mijn lichaam of mindset.”
